ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ៖ បុណ្យកឋិនទានមហាសាមគ្គី នៅវត្តពុទ្ធិសីមារាម ហៅវត្តជោគជ័យ ស្ថិតនៅក្នុងឃុំអូរបីជាន់ ស្រុកអូរជ្រៅ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ដែលប្រព្រឹត្តទៅនាសៀលថ្ងៃទី០២ ខែវិច្ឆិការ ឆ្នាំ២០២៥ ជួបជុំពុទ្ធបរិស័ទជិតឆ្ងាយ ធ្វើពិធីក្រុងពាលី ធ្វើបទនមស្ការ ព្រះរតនត្រ័យ សមាទានសីល និមន្តព្រះសង្ឃចម្រើនព្រះបរិត្តនិងសម្តែងព្រះធម៌ទេនា។លុះព្រឹកត្រូវនិងថ្ងៃទី០៣ ខែវិច្ឆិការ ប្រគេនយាគូដល់ព្រះសង្ឃ វេអង្គកឋិនទាន និងដង្ហែរអង្គឋិនទានមហាសាមគ្គីប្រទក្សិណ ៣ជុំវិញព្រះវិហារប្រគេនដល់ព្រះសង្ឃផងដែរនោះ។លោក ហង្ស រ៉ាត់ ក្នុងនាមប្រធានសមាគមសម្ព័ន្ធយុវជនដើម្បីសន្តិភាព សាខាខេត្តបន្ទាយមាជ័យ តំណាងឲ្យឯកឧត្តមបណ្ឌិត សុខ ចាន់ភក្តី ប្រធានសមាគម និងលោកបណ្ឌិត ឌីម សុខុន អគ្គលេខាធិការ សមាគម បានដឹកនាំសមាជិកសមាជិការ នៃសមាគមសម្ព័ន្ធយុវជនដើម្បីសន្តិភាព អញ្ជើញចូលរួមបុណ្យកឋិនទានមហាសាមគ្គី ដើម្បីប្រគេនដល់ព្រះ ភិក្ខុសង្ឃ ដែលគង់ចាំព្រះវស្សាអស់ត្រីមាស ហើយក៏ដើម្បីប្រមូលបច្ច័យសម្រាប់កសាងក្នុងបរិវេណវត្តផងដែរ។ក្នុងពិធីអង្គកឋិនទាននេះក៏មានការនិមន្ត និងអញ្ជើញចូលរួមពីសំណាក់ព្រះចៅអធិការវត្ត ព្រះមន្ត្រីសង្ឃ ឯកឧត្តម លោកជំទាវ ជ្ញាធរមូលដ្ឋាន រួមនឹងអស់លោក លោកស្រីពុទ្ធបរិស័ទជិតឆ្ងាយយ៉ាងច្រើនកុះករផងដែរ ។សម្រាប់បច្ច័យដែលសមាគមសម្ព័ន្ធយុវជនដើម្បីសន្តិភាព សាខាខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ទទួលបានយកទៅប្រគេនដល់ព្រះសង្ឃទាំងបច្ច័យសង្កត់ត្រ័យ,កសាង,ផ្កាប្រាក់ សរុប ២,៥៦៤០០០រៀល ។
សូមជំរាបផងដែរថាពាក់ព័ន្ធពិធីបុណ្យកឋិនទាននេះដែរ ព្រះចៅអធិការវត្តបានមានសង្ឃដីការថា បុណ្យកឋិន គឺជាពិធីបុណ្យមួយចាប់ផ្ដើមធ្វើបន្ទាប់ពីបុណ្យចេញវស្សា បុណ្យកឋិនតែងត្រូវបានដង្ហែចូលគ្រប់ទីអារាមទាំងអស់ ពុំមានទំនេរវត្ដណាមួយ ត្រូវបានខកខានឡើយ ដូច្នេះគេតែងតែឃើញក្បួនកឋិនទាន តែងបានដង្ហែទៅកាន់ទីអារាមរៀងៗ ខ្លួនចាប់ពីថ្ងៃ ១រោច ខែអស្សុជដល់ថ្ងៃ១៥កើត ខែកត្តិក ហើយបើទីអារាមណាមួយ មិនមានកឋិនណាមួយហែចូលទេ។ ទីអារាមនោះក៏ត្រូវតែរៀបចំជាកឋិនជើងវត្តដែរ ។ ពិធីហែអង្គកឋិនទៅកាន់ទីអារាមនិមួយៗ គេរៀបចំធ្វើឡើងយ៉ាងអធិកអធម្ម សប្បាយរីករាយយ៉ាងក្រៃលែង អ្នកផ្ដើមបុណ្យបានរៀបចំបរិក្ខាកឋិនមានត្រៃចីវរ ចិវរ សង្ឃាដិ ស្បង់ ព្រមដោយទេយ្យទាន ផ្សេងៗទៀតដូចជា បាត ចានស្រាក់ កាំបិតចេស ម្ជុល ថង់យាម ឆ័ត្រជាដើម សព្វគ្រប់អស់ហើយ គេនាំគ្នាហែទៅទីអារាម ដែលបានកំណត់ទុក។ បើកឋិននោះដង្ហែទៅវត្តឆ្ងាយ គេជួបជុំគ្នាពីព្រលឹមរួចនាំគ្នាឡើងរថយន្តសំដៅទៅវត្តនោះ ។ បើវត្តនៅតាមដងទន្លេ គេជិះទូករឺ កប៉ាល់។ បុណ្យកឋិនទាន ធ្វើឡើងនៅ ក្នុងគោលបំណងសំខាន់ៗមួយចំនួន រួមមាន៖១) ដើម្បីបង្កើតនូវសាមគ្គីភាពរវាងបុគ្គលគ្រួសារនិងសង្គម ,២) ដើម្បីទ្រទ្រង់ព្រះពុទ្ធសាសនាឲ្យបានចម្រើនរុងរឿងយូរអង្វែង, ៣) ដើម្បីផ្តល់នូវកម្លាំងកាយចិត្តដល់ព្រះភិក្ខុសង្ឃដើម្បីថ្វាយឧបការៈទំនុកបម្រុងឧបត្ថម្ភព្រះភិក្ខុសាមណេរដែលជាមហាកុសលដ៏ប្រសើរ និងដើម្បីកុំឲ្យកើតនូវសេចក្ដីប្រមាថចំពោះមហាកោសល្យរបស់ខ្លួនថែមទៀតផង៕
